|
|
|
| Kahtanet.com |
| |
 Üye Listesi |
|
|
Yazarlar |
|
|
Kahta |
|
|
Nemrut |
|
|
Resmi Kurumlar |
|
|
Köyler |
|
|
Menzil |
|
|
Gelenek/Kültür |
|
|
Fotoğraflar |
|
|
Videolar |
|
|
Mahalli İdare |
|
|
Sivil Kurumlar |
|
|
Siyaset |
|
|
Ünlüleri |
|
|
Gülleri |
|
|
Turizm |
|
|
Spor |
|
|
Ulaşım |
|
|
|
|
| Linkler |
| |
|
HABER ARŞİVİ |
|
|
KAHTALILAR ALBÜMÜ |
|
|
YOUTUBE VİDEOLAR |
|
|
SİTE İSTATİSTİK |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| | |
|
|
|
Kahta’da Bir İstanbullu (Gerçek Bir Dinozorun Kahta Anıları)
Prof.Dr. Engin MERİÇ
Konusu: Yıl 1960. İstanbul Üniversitesi Jeoloji bölümü öğrencisi olan Engin Meriç, tez konusu olan Paleontolojik çalışmalar için Kahta bölgesi kendisine verilince şok olur. Bir de bölge insanı hakkında her batılının duyduğu önyargılı bazı düşüncelerden dolayı vazgeçmek ister ama ikna edilir ve trenle öce Malatya ve sonra Kahta’ya gelir. Tez bölgesi Kahta’dan Pütürge’ye kadar olan bölgedir. Tavsi’yi (Damlacık) ikametgah yapar ve Tavsi’den Nemrut’a, Helof’tan Kahta çayına, Kıran’dan Dardoğan’a kadar geniş bir alanda çalışır.
 Kitapta bu bölge insanları ile olan ilişkileri, bölge insanının o zamanki sosyal yaşantısı hakkında güzel-sıcak bilgiler verilmekte. Kendisi gittiği her köyde sıcak karşılanmış, yemekler verilmiş ve misafir edilmiş. Bütün bunları insani bir ifade ile anlatmaktadır. Tavsi’de Karataş ailesi onu kendi evlerinin bir odasına yerleştirirler ve hiç bir ücret almadan yıllarca yedirir-içirir ve elbiselerini yıkarlar. Bütün bunlar özgün bir dille anlatılmaktadır. Artık aileden biri olmuştur, onlarla beraber kalkar-oturur ve yemek yer. Evin Annesine o da artık Elif Daye (Elif Ana) demeye başlamıştır. Hatta ailenin küçük çocukları gençlik çağına gelinceye kadar Engin Meriç’i kendi öz amcaları olarak biliyorlarmış!.
Kışın İstanbul’a gider yazın tekrar gelir çalışmalarına devam eder. O artık bir Kahtalıdır, onlar gibi giyinir, bıyık bırakır. Bu çalışmalar 1964 lere kadar devam eder. Ama Kahta’ya olan aşkı onu, sonraki yıllarda da bölgeye gelmesini sağlar. Engin Meriç tüm yaşadıklarını abartmadan ama tamamen hümanist bir dille anlatır. Hayatımın en güzel yıllarını bu dönemde yaşadım der.
Prof. Engin Meriç bu bölge insanına bir vefa burcu olduğunu ve mutlaka bir şeyler yapmak gerektiğine inanmıştır. 46 yıl boyunca Kahta ile ilişkisini kesmemiştir. Ve 2006 yılında biriktirdiği parası ile Burma Köyü Hisarpınar mezrasına bir okul yaparak içindeki Kahta sevgini bir nebzede olsa hayata geçirmiştir. Kitapta ayrıca o döneme ait çok güzel fotoğraflarda yer almaktadır.
KİTAPTAN BİR KAÇ ALINTI
-Kahta Kaymakamlığının jipi ile Tavsi’ye gitmek için yola çıktık, bozuk olan şose yoldan giderken bir şey hep dikkatimi çekti. Şoför sık sık sol ayağını dışarı çıkarıyordu; İndikten sonra anladım ki şoför Ramazan efendi, jipin freni arızalı olduğundan sol ayağını yere değdirerek fren olarak kullanıyormuş!
-Kahta’ya gideceğim zaman çocuklardan size ne getireyim dediğimde genellikle aldığım cevap, “nane fırne” getir derlerdi. Çünkü yufka ekmeğinden bıkmışlardı, fırın ekmeği onlara pasta gibi geliyordu.
-Terpal bölgesinde bir mağarada yaptığımız çalışmada, Atın atası sayılan “Hipparion” ve Geyikin atası olan “Gazella” cinsine ait kalıntılar bulduk.
-Bir gün Kaymakamın makamında otururken ilginç bir olay yaşadım. Kaymakamın odasında masa ile kapı arasında uzunca bir halı döşenmişti. İçeri giren yaşlı bir kadın ayakkabılarını çıkararak kaymakama doğru yürüdü…Yollarda yürürken Kahta’ya giden ve Kahta’dan gelen köylü vatandaşlara rastlardık. O bozuk şose yollarda yalın ayak yürürlerdi. Kahta’ya vardıklarında ayakkabılarını giyerlerdi. Aynı şeyi köye döndükleri zamanda yaparlardı; Yani ayakkabılarının eskimemesi için bunu yaparlardı!...
Yayım yılı ve Yeri: 2007 İstanbul
Basım: Ofis Matbaacılık 02122882821 |
|
|
|
| Ziyaret Bilgileri |
| |
| Aktif Ziyaretçi | 4 |
| Bugün Toplam | 124 |
| Toplam Ziyaret | 145249 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
